در آغوش کلمه

کشف کردیم کلمه قهر می کند. ناز دارد. هزار جور قر و قمیش و ادا و اطوار دارد. این طور نیست شما یکی دو سال برای خودت باشی بعد باز بیایی مثل قبل که مثل حرف زدن و راه رفتن و چای خوردن می نوشتی باز بنویسی که. حالا می خواهی همین کلمه (کشف کردیم) را بنویسی هی دست دلت می لرزد. هی خط می زنی .هی نقاشی می کشی کنار کاغذ. بعد می فهمی که خیر اوضاع فرق کرده .کلمه رام نیست .هرچند از اول هم وحشی بود و خانگی نبود. کلمه هم انگار از این چکمه های چرمی ساق بلند پا کرده باشد چیتان فیتان شده. کلمه هم برای خودش کم الکی نیست. این طور می شود که حالا دیگر می نویسی اما مثل شل و پل ها. کلی هم که باید ناز بکشی و قربان صدقه بروی و کتاب بخوانی و فیلم ببینی تا حالا شاید نظری کنند و راه بیایند و پایی بدهند و بوسی و بغلی و.

/ 4 نظر / 12 بازدید
آقا طیب

ینی که فعلا بر آنیم که یه کم چیز میز بنویسیم.

آینا

آه از زمانی که کلمه ها بخواهند ناز کنند ... کلی انرژی باید صرف کنی تا راه بیایند ... حال اکنونتان را خوب می دانم ...

شهره

سلام.آقا من ازون اوایل که مینوشتی میخوندمت.چاکریم.